Texte Ed. Steyer

Vun engem Dag op deen anere war aus dem äisegen Norden d’Keelt an d’Land gezunn an huet d’Novemberniewelen zu Bromä verzaubert. Jiddereen huet gespuert: de Wanter ass net méi wäit. D’Vigel hate sech schonn e gudde Strapp op d’Rees gemaach, fir a méi waarme Géigenden z’ iwwerwanteren. Ma ‘t war nach just e jonke Gaarderoutschwänzchen heibliwwen. Hien hat am Summer e Flillek gebrach a konnt net méi gutt genuch fléien.

D’Geschicht vum Kuebefänken Wat esou e richtege klengen Duerfsieschter ass, weess och, wat om Bann lass ass. Eis « Räich » war hanner den Haiser, an de Wisen an op der Gewan. Awer och am Bëschelchen uewen, am Säitert,“éise“ Säitert, mat de Mueren, Schëtzegrief a Bommelächer aus dem Krich. « D’Wollefswiss » - « d’Bockelgruecht » -« op Baul » - « op Häerd » - « op der Kouheed » an den « Nidderbierchen » : Dat waren eis Schluechtfëlder!

1814 war d’Joer, wou dem franséische Keeser Napoleon säin europäëscht Räich um Wackele war. De grousse Feldhär war um Enn mat sengem Latäin, seng Arméi schwaach an ouni Mëttel fir Géigewier, vun Ugrëff mol guer net méi ze schwätzen.

An den zwee Kapitele virdru se mer gewuer ginn, wéi d’Vertrieder vun de véier Groussmuechten Russland, Preisen, Eisträich an England op dem „Wiener Kongress“ déi deemoleg Staatsgrenzen ouni vill Gedeessems nei festgeluegt hunn, an Europa en neit Gesiicht ginn hunn, ouni déi betraffe Länner ze froen a mat rieden ze loossen. Ma mat all deem Gehandels a Gefocks louchen se sech op eemol an der Woll an hu sech zerguttzert zerbalegt. Du hu se dann dat geschloe Land – Frankräich – och nach mat un de Verhandlungsdësch geholl.

Net laang nom Wiener Kongress, die fir eis heitegt däitsch – lëtzebuergescht Grenzgebitt fir ëmmer onwiderrouflech Ännerungen an deer bis dohi gemeinsamer Geschicht bruecht hat, gouf nach eemol e Kapitel geschriwen, déi de Landstreech iwer an eriwer vun de Grenzflëss betraff huet. Dat war d’Auswanderung no Brasiliën an de Jaren 1827/28.

Waasserbëlleg ass eng vun eise bekanntesten Uertschaften. All Kand huet an der Schoul geléiert, datt Waasserbëlleg dien déifste Punkt vu Lëtzebuerg ass, datt do „op der Spatz“ d’Sauer an d’Musel fléisst, déi och just op deer Plaz an Däitschland eran tuert. Eng Eisebunnsbréck geet iwer d’Sauer mat der Tréierer Streck, an eng aner bréngt d‘ Gefierer no Igel op dat lénks Muselufer. E puer Meter ënnendrun fiert eng Pont iwer d’Musel a verbënnt Waasserbëlleg mat Uewerbëlleg op dem rietse Muselufer.

Lëtzebuerg hat seng gréisste Fläch am 14.Jorhonnert mat deemools 10418 Quadratkilometer.. Haut sinn et der nëmme méi 2587, also mol net méi e Véirel dovun. Weilerbach, Consdorf mit Scheidgen, Bech mitDeemools louch d’Grenz am Süden ënner Hagondange, net wäit viru Metz, an am Norde bäi Aywaille, am Dall vun der Amblève, gutt 20 km viru Léck, an op der heiteger däitscher Säit hanner Schleiden, si huet souguer bäi Wolseiffen bis un d’Ruhr (Roer) gereecht.. Am Westen huet se bis op Beauraing resp. eppes méi südlech, Orchimont, gereecht.